Weet wat je zegt en zeg wat je weet (loslaten)

Weet wat je zegt en zeg wat je weet (loslaten)

Als woorden spreken dan drukken ze het begrip uit waarop ze gebaseerd zijn. Om woorden te laten spreken zijn mensen nodig. Mensen zijn, over het algemeen, het begrip dat door de woorden wordt uitgedrukt vergeten (Babylonische spraakverwarring). Om woorden te laten spreken, is het nodig dat de spreker verbonden is met het begrip dat door het woord wordt uitgedrukt. Om verbonden te zijn met het begrip is het nodig om tot een zekere mate van bewustzijn te komen. Verbonden te zijn met het innerlijk dus, want daar doet het begrip zich voor. Het spreken is daarmee onlosmakelijk verbonden met bewustzijn. Vandaar dat er door de mens wel de waarheid gesproken kan worden, maar dat hij niet de waarheid kan praten. Woorden die bewust worden uitgesproken hebben een grotere impact op de luisteraar en ook op de spreker zelf die, als er bewust gesproken wordt, tevens luisteraar is. Deze diepere indruk heeft een heilzame werking op Zelfherinnering.

 

* In deze rubriek zal ik dieper ingaan op de begrippen die worden uitgedrukt door woorden. De gekozen woorden komen we vaak tegen met betrekking tot spirituele ontwikkeling. Het betreffende woord wordt in de koptekst tussen haakjes ( ) weergegeven.

 

Loslaten

Loslaten wordt ten onrechte gebruikt als het feitelijk gaat om losmaken. Loslaten is een begrip dat duidt op níet vastpakken, los láten. Is het eenmaal vastgepakt, dan is het daarna een kwestie van losmaken: de identificatie (dat ben ik) verbreken met dat wat zich fysiek of mentaal aan ons voordoet. Loslaten duidt op een staat, losmaken op een handeling. Identificatie ontstaat door onwetendheid zoals: ik ben die functie, ik ben die stemming, ik ben die nationaliteit, ik ben dat geloof, ik ben die sekse, etc. Dus onwetendheid omtrent wat we werkelijk zijn en niet wat er door ons op dat moment wordt uítgedrukt. We kunnen dat niet zijn, omdat het door ons gezien wordt (wat is het dan dat ziet?). Al deze toevoegingen waarvan we zeggen ‘dat ben ik’, zijn echter verschijnselen van voorbijgaande aard en niet het onveranderlijke wat de mens in werkelijkheid is. Loslaten is feitelijk synoniem aan onthecht zijn, zonder hechting zijn, er vrij van zijn. Wat ik zie, is niet wat ik ben, maar wat zich aan mij voordoet. Los laten is alleen maar mogelijk als de impuls die tot identificatie zou leiden, wordt opgemerkt (herinnering). In dat moment van Weten is er los laten oftewel niet vastpakken. Dit is een moment van realisatie. Het Weten dat zegt dat je niet bent wat zich aan je voordoet, wordt gesterkt door het volgen van verschillende disciplines/yoga die onze spirituele ontwikkeling bevorderen.

Losmaken

Hetzelfde Weten (er is er maar Een J) in de vorm van intellect vertelt ons wanneer we geïdentificeerd zijn. Ook dan is er een moment van onthechting en is er een ruimte tussen Waarnemer en dat wat wordt waargenomen. Als gevolg van ons gewoontepatroon is de kans echter groot dat in die ruimte zelfkritiek oprijst en er een identificatie met iets anders ontstaat. Ik ben stom, het lukt mij nooit, enz. Het bestrijden van deze ‘verschijnselen’ leidt vervolgens weer tot andere identificaties. Kortom, een eindeloos proces waar veel mensen niet uitkomen, omdat bestrijden de identificatie versterkt (vandaar dat acceptatie een belangrijk aspect is in spirituele ontwikkeling). In dit geval is het nodig om een discipline in praktijk te brengen waarbij de aandacht wordt gegeven aan iets anders. Het verschijnsel waarmee identificatie plaats vond, waarvan de natuurlijke werking beweging is, zal dan voorbij gaan (oplossen). Waaraan de aandacht vervolgens wordt gegeven, maakt niet zoveel uit. De sleutel zit in geven, omdat werkelijk geven vrijblijvend is (vrij-blijven is het gevolg van geen resultaat opeisen, is werkelijk geven). Daarmee is het een bewuste handeling, een handeling die uit Bewustzijn voortkomt en dus onze spirituele ontwikkeling bevordert (de herinnering sterkt en geen of goed karma voortbrengt).

Johan Schoots